Iljitsch’ blog

New iPod battery

Sun, 11 Mar 2012 22:38:21 +0100

This week, I installed a new battery in my fifth generation iPod. I don't remember when exactly I bought that iPod, but it was probably in spring or summer 2006. So this iPod is more than five years old. When I tested the old battery, I was able to play music continuously for 3 hours and 13 minutes. So that's not even that terrible. However, the trouble was that spinning up the harddisk (yes, the insides of the iPod are almost completely filled with a 1.8" HDD) was becoming a big issue. Unless the battery was pretty much fully charged, spinning up the drive when the iPod booted wouldn't work. Even with USB power connected. (It did work with the iPod connected to a Firewire port, which provides much more power.)

So when connecting the iPod to my computer, it would go through a boot/spin/fail/wait cycle for more than an hour. After that hour it would still sync and be usable as an external drive. Even though I use my iPhone for music and podcasts these days, sometimes it's useful to have a second music player. And playing back podcasts is actually better in some ways on the 5G iPod than on the iPhone, as it simply stops playing after a podcast episode, and the clickwheel allows for easy scrubbing through an episode.

So when I discovered that I could get a new battery for about 15 euros (with shipping) from Amazon UK, I didn't hesitate. (They're available from lots of places online.) The battery even came with a plastic tool for opening up the iPod. It took me a few minutes to connect the new battery and close up the iPod, but all in all the procedure wasn't too difficult.

After the replacement, I cued up a bunch of podcasts, and listened to those over the course of 4 days. This is a much more demanding use case than playing music, as the iPod can buffer several songs in memory and only spin up its drive every 25 minutes or so when playing music. When playing long podcasts, it has to spin up more often, and also when resuming playback later. After some time the iPod goes into some kind of deep sleep so it has to boot up again when you want to use it the next day. I was able to play 6 hours and 53 minutes worth of podcasts after having charged the battery for the first time. That's a reasonable amount of time. But the good thing is that the iPod will now behave normally when connecting it to the computer, even if the battery is completely drained.

So now my biggest worry is that in 2017 when I need to replace this battery, they won't be available anymore...

The mute switch issue

Thu, 19 Jan 2012 23:42:12 +0100

The past week there's been a lot of blog talk about an iPhone going off during a performance of the New York Philharmonic. Apparently someone had just had his Blackberry replaced with an iPhone, and when the iPhone alarm went off despite the "ringer/silent" switch set to silent, the poor new iPhone user first of all didn't notice it was his phone interrupting the performance at first, and then had a hard time killing the alarm.

Cue a series of blog posts arguing for and against the situation where alarms go off even if the ringer/silent switch is set to silent. Andy Ihnatko is strongly against with John Gruber, and Marco Arment to a slightly lesser degree, in favor.

With the ringer/silent switch (let's just call it the mute switch) set to silent, the iPhone will play audio and video with sound, and third party developers are also allowed to play sounds if this is the direct result of the user's intent. All other sounds, with one exception, are silenced. That exception is alarms and timers set through the clock utility. (Alarms set in the calendar application are silenced.)

The reason for this is obvious to anyone who uses the mute switch in practice: it's way too easy to forget to turn the ringer back on. Oversleeping because your alarm didn't go off as a result would be a very bad thing. And this brings us to the reason why what happened at the New York Philharmonic is so unusual: as a rule, people don't set alarms to go off in the middle of a performance they plan to attend. So having alarms sound even if the phone is set to be silent shouldn't lead to trouble in most cases.

Some people want Apple to add settings to customize this behavior. As a rule, Apple doesn't like to add settings, although you wouldn't know it from the iPhone settings tool. Looking at the notification settings, which are quite unwieldy, it's obvious to me that having something like that for the mute switch behavior for different kinds of sounds wouldn't be very useful. Even for people who are prepared to go in and change the defaults, it's just too much work to get everything configured just right. Especially when the consequences of mistakes can be significant.

But I have a different suggestion. When the user sets the switch to "silent", a requester should be shown that says "an alarm will sound at 7:00" (if you've set your alarm to go off at 7, of course). With that, the ringer volume should be shown. This allows users to turn down the ringer volume to zero. (Unfortunately, as things are now, it's not possible to turn the ringer volume down all the way to silent, although at the minimum volume it's not going to interrupt a live performance.)

I think this will give users the info they need to correct possible mistakes without making life for average users more complex. On his podcast, John Gruber argued against a solution like this because users may turn the switch without looking. It's true that this not a 100% solution, mistakes are still possible. But if users know that when flipping the mute switch a warning about alarms will show it's easy enough to glance at the screen if they're even a little bit concerned about alarms. And after doing this the first few times while looking, they know that alarms will sound even when the switch is set to "silent".

That said, I wouldn't mind having a feature on my iPhone that I had years ago on my Nokia phone, where you could set a profile (sounds yes/no, vibration yes/no) and have it switch back to the default profile at a a given time. Really useful if you're going to the movies or some such and need the phone to be quiet for some fixed amount of time.

Creative spelling

Sat, 14 Jan 2012 17:43:53 +0100

I ran into a post on the Vanity Fair website called "Should Vanity Fair Be a Spelling Vigilante?" which asks the question whether the Vanity Fair editors should deviate from regular spelling of strange-looking words and names. Unfortunately, most of the commenters on this post can't seem to take this topic very seriously. That's a shame, because people learning English waste a decade of their lives learning the truly bizarre spelling of that language. In all other European languages that I'm familiar with, except perhaps French, spelling is much, much simpler.

At least one commenter makes the point that language is a living, breathing thing that should be allowed to adapt over time. This is a very good point, but when people say this they usually do so to justify their own lazy grammar or spelling.

In Dutch we have spelling reforms every few decades. Sometimes those make a lot of sense, sometimes they're pretty misguided. But the good thing is that even though Dutch spelling is not entirely without its complexities, you can pronounce a word as it's written and get the pronunciation right 99% of the time. In English that's not possible, there are usually several different ways to pronounce a word based on its spelling. That's nice when reading Shakespeare, because the spelling is still the same as 400 years ago. Of course the words are all pronounced differently and often mean something else or at least have very different connotations, so it really doesn't buy you much.

So I applaud Noah Webster's attempt to reform English spelling in his dictionary in the early 1800s. We have him to thank for the fact that a neighbor is not a neighbour and a theater is not a theatre anymore in the United States. This simply makes much more sense and is one of the main reasons I use American spelling when I write in English. (Although organise rather than organize makes more sense to me because the Dutch also uses an s rather than a z here.)

It is my opinion that writers have the obligation, when they have the opportunity, to select simpler and more logical forms of the language in their writing rather than blindly conform to historic rules. For this reason, I usually avoid writing weekdays, months, planets and the like with a capital. On the other hand, it's easy to go too far and have your style call attention to itself, to the detriment of what you have to say. It doesn't really make sense to write "I" with a capital, but if you use "i" instead that looks very, very strange.

Of course such judgments differ widely across different groups. I know there are many people who have no trouble writing "see you" as "c u" even outside the context of instant messaging or the like. I hope they're smart enough to realize that if they do this in a cover letter or résumé, they're very likely not going to get the job. That's because "c u" for "see you" is not an attempt to free the language of obsolete constructs, but laziness. There's a big difference.

Then there is the issue of creative spelling of names. Ironically, the author of the Vanity Fair post suffers from this: Juli Weiner. Apparently some parents think it'll make their kid more unique to have a fairly common name but then spell it differently. As far as I'm concerned, it's just a waste of our collective time for no good reason, and if I were in that position I would simply adopt the standard spelling. Of course that means that I should really spell my name as Ильич...

Overheid begrijpt certificaatprobleem niet

Sun, 4 Sep 2011 12:43:53 +0200

Minister Donner ondernam in de nacht van vrijdag op zaterdag de zeer ongebruikelijke stap om na middernacht een persconferentie te houden. (Zie Overheid zegt vertrouwen in de certificaten van Diginotar op.) Het ging dan ook om een urgente kwestie: er zijn mogelijk frauduleuze certificaten op naam van overheidswebsites uitgegeven. Daarmee kan iemand zo'n overheidswebsite perfect nabouwen en mensen wachtwoorden en andere gevoelige informatie laten intypen.

Maar vreemd genoeg waarschuwt de overheid alleen om niet verder te gaan met een transactie als er een waarschuwing komt. En die komt lang niet altijd. Naar aanleiding van de problemen bij Diginotar hebben Microsoft (Internet Explorer), Mozilla (Firefox) en Google (Chrome) updates uitgebracht die de Diginotar en Staat der Nederlanden certificate authorities niet meer vertrouwen. Dat betekent dat alle certificaten die door Diginotar op eigen naam en die van de overheid uitgegeven zijn, inclusief de frauduleuze, niet meer vertrouwd worden. Mensen die die websites bezoeken krijgen dus een waarschuwing als ze, al dan niet automatisch, de update geïnstalleerd hebben.

Maar degenen die automatische updates onder Windows XP of voor Firefox uit hebben staan, een oudere browser gebruiken, of Safari van Apple gebruiken, vertrouwen de certifcaten nog steeds en zullen dus geen waarschuwing krijgen. Vreemd genoeg negeert de overheid deze groep, die dus wanneer frauduleuze certificaten ingezet zouden worden (en er moeten dan nog meer dingen aan de hand zijn, zoals het onderscheppen van domeinnamen) wachtwoorden en andere gevoelige gegevens afgetroggeld zou kunnen worden.

Wat de overheid had moeten doen was alle overheidswebsites die met het getroffen type certificaten beveiligd zijn tijdelijk afsluiten totdat nieuwe certificaten ingezet kunnen worden, en hopelijk ook Apple een update uitgebracht heeft. Ik beveel iedereen aan om de komende weken niet in te loggen op overheidswebsites, en als je het doet, dan alleen thuis of op het werk, dus niet mobiel of via een hotspot. Het feit dat je geen waarschuwing krijgt zegt helemaal niets.

De OV-chipkaart

Thu, 31 Dec 2009 12:43:53 +0100

Sorry peope, this post is going to be in Dutch!

Ik moet zeggen dat het mij verbaast hoe negatief mensen zijn over de OV-chipkaart. Even kort voor degenen die net onder een steen vandaan kruipen, om maar een Engelse uitdrukking verkeerd te gebruiken:

De OV-chipkaart is, zoals de naam al zegt, een chipkaart die als kaartje gaat dienen in het openbaar vervoer. De chip is draadloos over een korte afstand uit te lezen en bevat een zekere hoeveelheid geheugen en wat intelligentie. Het systeem werkt door voor een reis "in te checken" en daarna weer "uit te checken". Ook voor abonnementshouders is dit verplicht. Als je geen abonnement hebt moet je eerst een saldo op de kaart laden. Vervolgens wordt er bij inchecken een instaptarief afgeschreven en bij uitchecken krijg je het instaptarief terug en wordt de prijs voor de reis afgeschreven.

In de Rotterdamse en Amsterdamse metro is de OVC nu al het enige vervoersbewijs. Bij de NS kan je nu ook op saldo reizen en in veel bussen en trams, waaronder heel Noord- en Zuid-Holland met uitzondering van Randstadrail lijnen 3 en 4, kan je desgewenst op saldo reizen. Vanaf 10 februari wordt de strippenkaart afgeschaft in de regio Rotterdam en is de OVC de enige optie voor het stads- en streekvervoer aldaar.

Een hoop misbaar over de OVC is nogal overdreven of gaat alleen maar over de invoerings- en aanloopproblemen. Ja, de OVC is steeds uitgesteld. Maar nu komt-ie er toch echt, ook voor niet-metroreizigers. Ja, de beveiliging is gekraakt dus je kan de chip klonen. Maar de beveiliging van GSM is ook gekraakt, en we bellen daar ook nog allemaal mee. De Oyster-kaart in Londen gebruikt het zelfde soort chip en daar vindt in de praktijk geen fraude mee plaats; een chip klonen om een beperkte tijd gratis te kunnen reizen is niet echt de moeite. Het voordeel dat je niet of minder een kaartje met je pinpas hoeft af te rekenen op het station zodat je PIN-pas daar niet meer geskimd kan worden weegt ruim op tegen de minder dan perfecte beveiliging van de OVC.

In Rotterdam waren de poortjes bij de metro in eerste instantie een wassen neus, omdat ze ook met een papieren kaartje open moesten kunnen. Dat is nu afgelopen, met als gevolg veel minder zwartrijders, wat één van de doelen van de OVC was. Wel reëel was (is?) de klacht dat er de verkeerde bedragen afgeschreven werden, met name in de bus. Logisch natuurlijk dat het systeem dat moet bepalen waar een bus of tram zich bevindt niet vanaf de eerste dag perfect werkt. Wat dat betreft is het niet altijd handig een early adopter van nieuwe technologie te willen zijn. Het "verchippen" van alle OV-studentenkaarten is een flinke puinhoop, studenten krijgen de kaart te laat en klachten worden slecht afgehandeld, maar dit heeft verder weinig met het OVC-systeem op zich te maken. Ik meen me te herinneren dat dit destijds met de oude OV-studentenkaart ook flink misging in het begin.

Tot zover de invoeringsklachten, die we natuurlijk over twee jaar allemaal vergeten zijn. Wat wel zal blijven is het probleem van kapotte OVC-lezers bij het uitchecken, wat betekent dat je 4 euro (tram/bus/metro) of 10 of 20 euro (trein met/zonder korting) kwijt bent en dit dan weer terug moet zien te krijgen. Bij de tram of bus en treinstations zonder poortjes blijft ook het probleem dat reizigers vergeten uit te checken en dus ook een hoger bedrag kwijt zijn. En als je dit te vaak doet blokkeert de kaart. Ik kan me ook voorstellen dat voor vaste tram/bus-reizigers de OVC niet direct handiger is dan de strippenkaart of een abonnement. Voor de meer incidentele reiziger is het wel handig dat je niet vantevoren hoeft uit te zoeken hoeveel strippen je moet afstempelen. Bij de trein en metro heb je minder zwartrijders, wat voor degenen die wel betalen wel zo prettig is. Daarnaast hoef je met de OVC niet voordat je in de trein stapt een kaartje te kopen, erg handig voor mensen zoals ik die altijd maar net op tijd op het station zijn. Je kan ook de OVC automatisch laten opladen van je bankrekening als het saldo onder de 5 euro komt, dat scheelt tijd ten opzichte van kaartjes of strippenkaarten kopen.

Als houder van een NS voordeelurenkaart is dit dus het moment om eens wat met die OV-chipkaart die daarin ingebouwd zit te gaan doen. Ook al omdat een enkele reis met de OVC bij de NS iets goedkoper is dan met een papieren kaartje. (Pas vanaf 1 december 2009 is het mogelijk met korting met de OVC op saldo te reizen bij de NS.) Maar dan blijkt toch wel dat er wel degelijk wat scherpe kantjes zitten aan het hele OV-chipkaartverhaal. Stel dat je een NS voordeelurenkaart met OVC hebt en nu met de trein op saldo wilt gaan reizen met automatisch opladen van het saldo en het online kunnen inzien van alle ritten, inclusief die van andere vervoerders dan de NS. Ik ga hier uit van alles zoveel mogelijk online doen. Dit is dan de procedure:

1. Indien nodig, maak een "Mijn NS" account aan op www.ns.nl. (Weet niet meer hoe dit gaat, heb 'm al jaren.)
2. In Mijn NS, vraag reizen op saldo aan, waarbij je kiest voor 1e of 2e klas reizen en akkoord gaat met de voorwaarden.
3. Wacht op het mailtje van de NS.
4. Ga nu naar een NS machine (op alle NS stations) om het reizen op saldo "produkt" "op the halen".
5. Nu je toch bij de automaat bent, laad saldo op de kaart. (Met een voordeelurenkaart heb je minstens 10 euro saldo nodig om in te kunnen checken naast het bedrag van je reis. Zonder kortingskaart is dat 20 euro.)
6. Maak een "Mijn OV-chipkaart" account aan op www.ov-chipkaart.nl. Hierbij moet je kaartnummer, naam en geboortedatum (die op de voordeelurenkaart staan) opgeven plus je adres. Vanaf dat moment kan je alle nieuwe reizen met de betreffende OVC inzien. Handig, maar het volledige gebren aan beveiliging is minder prettig.
7. Maak een reis met de OVC.
8. Vraag automatisch opladen aan op www.ov-chipkaart.nl.
9. Ga naar een OV-chipkaart oplaad/ophaal/servicepunt (niet een automaat van de NS!) om het "produkt" "op te halen".

De kaart gewoon opsturen met alles geactiveerd is waarschijnlijk niet zo verstandig omdat zo'n kaart misschien uit de post gestolen kan worden. Maar er zouden toch wel een aantal stappen geëlimineerd moeten kunnen worden. Bovenstaand is veel te ingewikkeld en omslachtig om door mensen die gewoon willen dat het werkt allemaal door te lopen.

Last but not least, de kosten. In 2010 betaal je een "instaptarief" van 78 cent in het stad- en streekvervoer, waar dan zo'n 10 - 15 cent per kilometer bovenop komt, afhankelijk van de regio. Dit zijn de kilometers die daadwerkelijk afgelegd worden. Bij overstappen binnen 35 minuten na vorige uitstap en zolang de totale reis onder de twee uur blijft, betaal je het instaptarief niet nogmaals. Ik heb met de prijzen van 2009 wat berekeningen gemaakt voor een aantal tramlijnen in Den Haag en Randstadrail vanaf Rotterdam. Hierbij heb ik voor elke halte de kosten vanaf een centraal punt berekend en hier het gemiddelde van genomen. Dit is geen ontzettend goede rekenmethode maar het geeft wel een indruk. Resultaten:

Lijn 1 vanaf het Kurhaus: 8,6% duurder  Lijn 2 vanaf station CS: 6,2% goedkoper  Lijn 6 vanaf het Spui: 7,3% goedkoper  Lijn 8 vanaf station HS: 0,9% goedkoper  Lijn 11 vanaf station HS: 6,5% duurder
RR Erasmus vanaf station CS: 15,6% goedkoper

(Vergeleken met een 15-strips strippenkaart.) Gemiddeld is het prijsverschil (exclusief Randstadrail) 1,3%. Bij een 45-strips strippenkaart loopt dit op naar 2,7%.

Bij de NS is het reizen met de OVC een stuk simpeler dan met papieren kaartjes: er bestaan geen retourtjes of via-kaartjes meer. In het geval van de retours is dat in je voordeel, want een enkele reis met de OV-chipkaart kost nu de helft van een retour, en is daarmee wat goedkoper dan een papieren enkeltje. Wel wordt dit de komende jaren langzaam gelijkgetrokken. Als je echter een rondreis wilt maken waarbij je onderweg één of meer keren je reis onderbreekt dan is de OVC duurder, want dan betaal je meerdere enkeltjes in plaats van één via-kaartje. In die gevallen loont het dus om een papieren kaartje te kopen. Ook als je een Fyra-toeslag of fietskaartje nodig hebt moet je nog langs de automaat voor een papieren kaartje.